Ratko Mladić, nekadašnji komandant Vojske Republike Srpske, pravosnažno osuđen na doživotni zatvor zbog genocida u Srebrenici, zločina protiv čovječnosti i ratnih zločina, preminuo je u Haagu juče, u 84. godini.

Povodom njegove smrti oglasio se i predsjednik Liste za pravdu i red Nebojša Vukanović, koji je u opširnom tekstu na svom blogu govorio o Mladićevoj vojnoj karijeri i njegovoj ulozi tokom rata u Bosni i Hercegovini.

Tekst započinje osvrtom na jučerašnje suđenje u Osnovnom sudu u Sarajevo i glavno ročište sa Naserom Orićem, koji ga je tužio, kako navodi, "skupa sa federalnim ministrom policije Ramom Isakom, za navodnu klevetu, i to jedinog iz Republike Srpske".

Potom u nastavku teksta navodi: 

- Iako sam tražio od suda da se saslušaju obje parnične stranke, Naser Orić nije došao na današnje ročište pred Osnovnim sudom u Sarajevu koje je igram slučaja završeno upravo u trenutku kada je objavljena vijest da je u Hagu u 84-oj godini preminuo general Ratko Mladić, ratni komandant Vojske Republike Srpske, koji je duže vremena bio teško bolestan, a Haški tribunal odbio je zahtjev za privremeno puštanje na liječenje u Srbiju zbog bolesti. Ratko Mladić vjerovatno će biti sahranjen pored svoje kćerke na groblju u Beogradu, koja je tragično nastradala tokom rata pod misterioznim okolnostima, zvanično je izvršila samoubistvo a postoji sumnja da je ubijena iz osvete jer je general Mladić sprečavao agente tadašnjeg Resora državne bezbjednosti Srbije da vrše ratni šverc sa neprijateljskom stranom.

Ratko Mladić rođen je 1942. godine u selu Božanovići kod Kalinovika, sa godinu dana je ostao bez oca Neđa koji je kao partizan poginuo u borbi sa ustašama na Ivan selu. U Božanovićima sam boravio i snimio prilog za BN televiziju neposredno pred hapšenje u selu Lazarevo kod Zrenjanina u maju 2011. godine, gdje se skrivao godinama u kući kod svog rođaka, nakon čega je isporučen Haškom tribunalu.

Ratko Mladić završio je Srednju vojnu školu, potom  Vojnu akademiju kopnene vojske na početku rata i raspada Jugoslavije imao čin pukovnika, iz Prištine je prekomandovan u Knin 1991. godine postavljen za komandanta Kninskog korpusa JNA, koji je imao ključnu ulogu u odbrani srpskog naroda na području sjeverne Dalmacije i izvlačenja jedinica JNA iz kasarni u tom dijelu Hrvatske tokom 1991. godine, zbog čega je vanredno unaprijeđen u čin general-majora, a zanimljivo da mu je blizak saradnik i komandant artiljerije Kninskog korpusa bio major JNA Atif Dudaković, koji će kasnije postati komandant Petog korpusa Armije BiH u Bihaću. Nakon izbijanja građanskog rata u BiH i povlačenja pripadnika Vojske Jugoslavije u Srbiju postavljen je za komandanta Vrhovnog štaba Vojske Republike Srpske.

Imao je veliki ugled među vojnicija jer je bio poznat kao komandant koji je često bio sa vojnicima na prvoj liniji fronta, više nego u Glavnom štabu, nije se plašio već učestvovao u pješadijskim borbama, direktno komandovao jedinicama, a malo je poznato da je mogao biti i zarobljen kada se nakon oslobođenja Trnova i operacije „Lukavac“ sa helikopterom i pratnjom našao na neprijateljskoj teritoriji i poluokruženju. Tokom rata imao je nesporazume sa civilnim vlastima, najviše zbog ratnog šverca i korupcije, a usprotivio se i Vens-Ovenovom mirovnom planu, prema kome je Republika Srpska trebalo da bude podijeljena na više odvojenih enklava.

Na čelu Vojske Republike Srpske bio je do 1996. godine., a nakon što je pred Haškim trinalom 1995. optužen za ratne zločine, u novembru 1996. godine, smijenjen je sa mjesta komandanta Glavnog štaba Vojske Republike Srpske ukazom tadašnje predsjednice Republike Srpske Biljane Plavšić, koja je posle dala prvi mandat Miloradu Dodiku za sastav Vlade Republike Srpske, te kasnije priznala krivicu u Haškom tribunalu i svjedočila u Hagu protiv svojih bliskih saradnika, između ostalog Radovana Karadžića i Momčila Krajišnika.

Ratko Mladić je imao ključnu ulogu u formiranju Vojske Republike Srpske nakon što je marta 1992. godine prekomandovan iz Knina je BiH za komandanta Druge vojne oblasti JNA ukazom generala Blagoja Adžića, i stvaranju Republike Srpske, od smjene 1996. godine boravio je u Srbiji, a 2002. godine potpuno se povukao iz javnosti. Nažalost uvijek u BiH ovakvi događaji podignu tenzije i vrate nas 30 godina unazad.

Mržnja nije dobra i ne vodi nikuda. Svaki rat neminovno dovodi do patnju, stradanja nedužnih, svaku nevinu žrtvu treba poštovati, ničijoj smrti ne treba se radovati, porodici izrazi saučešća a iskreno se nadam, a nisam optimista, da naredni dani neće biti u znaku podizanja tenzija, prepucavanja i jezika mržnje u medijima i društvenim mrežama.

Nažalost, političari će koristiti smrt i sahranu generala Ratka Mladića da počnu predizbornu kampanju, u Federaciji će se utrkivati ko će više napasti Ratka Mladića a u Republici Srpskoj će najviše žaliti za generalom oni koji su njega i Radovana Karadžića nazivali zločincem, tvrdili da nisu heroji već kukavice i javno pozivali da se predaju Haškom tribunalu. Apelujem na sve da se suzdrže, da ne politizuju smrt Ratka Mladića i na tome prikupljaju jeftine političke poene - zaključuje Vukanović u svom tekstu.